zaterdag 2 maart 2013

We read to know we're not alone

Shatter Me / we read to know that we are not alone.

It has been years since I first came across this quote from C.S. Lewis. I heard it in the movie Shadowlands, which tells the story of his life. That must have been about 15 years ago, but somehow this quote stuck with me. I have been reading book after book  ever since I learned how to read, and am still discovering so many new, beautiful, interesting books. By roaming through bookstores and libraries, and by talking with friends and sisters, introducing each other to our latest book finds. In talking about books, and in sharing books, reading is a social activity. Although we read mostly on our own; on the train, in a comfy chair or in bed at night, we are not alone.

But there is another way in which reading makes us feel that we are not alone. We read about characters, real or fictional, that go through the same things we've been through. Who, although in a very different settings perhaps, struggle with the same issues in life that we are struggling with. And who are seeking the answers we so desperately need.

I recently read Tolstoy and the purple chair. My year of magical reading, in which the author, who is overcome with grief after the loss of her sister, decides to turn away from the overwhelming demands of everyday life for a year, and read a book a day. Now, she's written a book about this experience. It has become a beautiful  book that takes its readers along on a journey through life and literature. A journey which brings us new perspectives on life, loss, and love. A journey that does not answer all questions or solve all problems but that provides comfort in showing us that we all struggle with certain issues, and that shows us different ways of dealing with them. It was while reading this book that the words from C.S. Lewis kept coming back to me again and again.

This week it is a year ago that I unexpectedly lost my best, best friend, my 'twin sister' as some called her. Reading this book, could not have happened at a better time. I too am struggling with questions regarding her death that I may never find an answer to. How comforting  it was to read Nina Sankovitch's words during these difficult days. Apart from helping me find the words for all those thoughts and questions going through my mind, it brought comfort, knowing that I am not alone. It also brought inspiration for further reading, and a great list of books to read in the near future.




Tolstoy and the Purple Chair: My Year of Magical Reading 


We read to know that we are not alone, vrij vertaald; we lezen opdat we weten dat we niet alleen zijn, is een uitspraak van de schrijver C.S. Lewis. Ik hoorde deze uitspraak voor het eerst toen ik een jaar of 15 geleden de film Shadowlands keek, waarin het levensverhaal van deze auteur verteld wordt. En om de een of andere reden ben ik deze uitspraak nooit vergeten. Sinds ik lezen kan verslind ik het ene boek na het andere. En nog steeds vind ik mooie, inspirerende nieuwe boeken. Door te zoeken in boekwinkels en bibliotheken. Maar vooral ook door het uitwisselen van tips en leeservaringen met vrienden en zussen. Daarin is lezen dan best een sociale activiteit. En ook al lezen we vooral als we alleen zijn; in de trein, lekker in een luie stoel of 's avonds laat in bed, we zijn niet alleen.

Maar ook op een andere manier kan lezen je het gevoel geven dat je niet alleen bent. De hoofdpersonen (echt of fictie) in de boeken die je leest, worstelen met dezelfde levensvragen als jij en ik, en zoeken evengoed naar een antwoord of zingeving.

Onlangs las ik het boek Tolstoy and the purple chair. My year of magical reading (2012) waarin de auteur Nina Sankovitch, na het verlies van haar zus besluit om haar hectische leven even op pauze te zetten en een jaar lang elke dag een boek te lezen. In het boek dat ze over deze ervaring schreef neemt ze de lezer mee op een reis door de literatuur en door het leven. Een reis langs nieuwe perspectieven over het leven, verlies en de liefde. Het is geen boek dat overal een antwoord op heeft, maar wel een boek dat troost biedt. Troost door het besef dat we niet alleen zijn, met ons verdriet of onze levensvragen, maar dat je uit de dingen die je leest wel inspiratie halen kunt om om te gaan met al je vragen. Tijdens het lezen van dit boek schoten de woorden van C.S. Lewis herhaaldelijk door mijn hoofd.

En er had voor mij ook geen beter moment kunnen zijn om dit boek te lezen dan nu denk ik. Het is deze week een jaar geleden dat mijn hartsvriendin volkomen onverwacht overleed. En dat verlies heeft nog steeds geen plekje gekregen. Er zijn nog zoveel vragen waarop ik het antwoord niet weet. Troostend was het, om juist nu dit boek aangereikt te krijgen en te  lezen. Niet alleen hielp het me nieuwe woorden te vinden voor dit verlies, ook bracht het inspiratie; een lange lijst met boeken om de komende tijd te gaan lezen.


Bedankt trouwens nog voor alle boekentips die volgden op mijn vorige lees-blogje. De lijst met gelezen boeken groeit al langzaam maar gestaag. Ben jij nog op zoek naar een mooi, leuk of spannend boek om te lezen, kom dan hier eens langs. En ook op Pinterest wordt het prikbord met must-reads langzaam maar zeker steeds voller. Heb je na het lezen van deze aardige lap tekst nog een boekentip? Deel 'm dan in een reactie hieronder!

6 opmerkingen:

  1. Ten eerste sterkte met het verlies van een dierbare vriendin, wat moet je je verloren voelen..

    Echt veel tijd om te lezen heb ik met 2 kleine meiden niet, komt wel weer maar lezen is zo heerlijk verrijkend..

    Mooi geblogd..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kan me ook zo verliezen in een boek en wanneer hij uit is, er nog een tijdje mee bezig zijn. Ja, die uitspraak zit er recht bovenop. Bedankt voor die boekentip, ik ben blij voor je dat je er een beetje troost hebt kunnen uithalen om je verdriet een beetje te plaatsen. Ik heb me meteen aangemeld op je Pinterestbord.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi. Ennuh, nog steeds geen plekje??? Een jaar is voorbij voor je het doorhebt, natuurlijk heeft het overlijden van je vriendin nog geen plekje gevonden. Neem je tijd...echt...het wordt beter.

    Knuffel

    BeantwoordenVerwijderen

Hello you, welcome to my blog and thank you for leaving a message!