vrijdag 30 december 2011

Happy, happy new year & a little bit of looking back

Nog een nachtje slapen, en dan zit 2011 er op. Wel weer een gedenkwaardig jaar, al waren ze dat alle 32 wel tot nu toe. Er zijn in 2011 gelukkig hele mooie dingen gebeurd. Lees je mee?

Het meest bijzondere van 2011? Misschien wel de reis die we deze zomer per auto en trein ondernamen. Na 8 jaar eindelijk terug in Koerdistan! En na 4000 km reizen ontmoetten de meisjes voor het eerst hun opa en oma en de rest van de wel hele grote familie!



Nieuw dit jaar? Op 1 januari 2011 begon ik als zelfstandig ondernemer. Na een aantal jaren freelancen werd ik franchise gastouder. En wat is het leuk, het runnen van je eigen zaakje. Ik ging reclame maken, stagiaires begeleiden, nieuwe activiteiten ontwikkelen. Nam afscheid van een gastkindje en kreeg er twee lieve schatten voor terug. Fijn, fijn. En, oh ja, ik begon te bloggen over al die leuke en creatieve dingen die ik met de  kinderen beleefde. Ontwikkelde activiteiten rondom prentenboeken voor peuters, en schreef erover.



Had van te voren niet helemaal voorzien dat dat bloggen zo leuk en verslavend zou zijn, en dat het de deur zou openen naar een hele nieuwe wereld, bewoond door tal van creatieve, inspirerende medeblogsters. En zo volgde in oktober deze blog, waarop ik al mijn creatieve uitspattingen ongegeneerd kan ventileren.  Er is geen jaar geweest waarin ik meer heb geknutseld, genaaid, gehaakt en gebakken dan in 2011. De inspiratie die ik op jullie blogs tegen kwam, werkte heel aanstekelijk. In mijn hoofd heb ik inmiddels een heel archief opgebouwd aan creatieve ideetjes voor de komende jaren. Dank dus, voor al die inspiratie. Dank je wel, ook, voor het bezoeken van mijn blog. Voor het lezen, en voor al die lieve reacties!

Ik wens jullie allemaal een gezond, gelukkig en creatief 2012!

PS dit lieve feel good liedje (zie onderaan....) kwam ik tegen bij haar en kan het niet laten om het even te delen :)

Looking back, 2011 was - again- a very special year. Many, many good things happened this year, and today I'm looking back at some of this year's blessings.



Very special was our first family trip to Kurdistan in 8 years time. We traveled 4000 km over land to reach the tiny village where our family lives. It was the first time my children could meet their grandparents. Now, how special is that?


Special too is looking back at the first year of my very own small business; a homebased daycare facility for babies and young children. You can read & see more of it here. Writing about my work is what made me start to blog in the first place. Little could I have imagined that blogging would open the door to a whole new world full of creative and inspiring people. The inspiration I've come across this year, is enough to keep me crafting for years to come (And I've never crafted more than this year). So thank, you, thank you for all the inspiration. For reading this blog, and for your kind remarks.


I wish you all a happy, healthy and creative 2012! 


PS: please share with me this lovely feel good clip that I found on her blog

donderdag 29 december 2011

Retro uit eigen kast #2


Kent u ze nog? De Botjes-boeken voor beginnende lezers? Wij leerden er begin jaren '80 uit lezen. Doordat we ook een aantal jaren gedeeltelijk thuisonderwijs kregen (we woonden in het buitenland), hebben we ze bij mijn ouders  thuis in de kast staan. Vorig jaar kreeg ik zelf ook een stapeltje, van mijn tante die voor de klas staat. Jeugdsentiment!

woensdag 28 december 2011

Woordeloze woensdag: fijn, fijn boek!

Pip Lincolne: Make Hey! While the sun shines
Woordeloze woensdag is een initiatief van www.demamablogs.blogspot.com 

maandag 26 december 2011

Kerst, anders dan gedacht, toch mooi.

Dit jaar liep 't met Kerst alweer helemaal anders dan gepland. Misschien volgend jaar gewoon helemaal niks plannen :)
Op Kerstavond een ziek klein meisje met oorpijn & hoge koorts. Kijk, hier zat ze nog heel even aan tafel. Ik dacht, we steken een kaarsje aan en we maken er samen wat van. Kort na het maken van de foto lag ze leeggespuugd op de bank. Onder de 'kerstboom', dat dan weer wel :)


Een rustige Kerst dus, alleen thuis met de kinderen. Beetje haken, heel veel knuffelen, zorgen,  een mooie film, & gelukkig scheen de zon. 't Was rustig en gezellig, zo met z'n viertjes. En vandaag? Hebben we alsnog een familie-kerst gevierd en koortsvrij buiten in het zonnetje gespeeld!

Wat trouwens ook erg leuk was? Zaterdag bracht de post het pakje van Carolien. Wat zaten daar veel lieve verrassingen in. "En ken je die mevrouw dan helemaal niet? Wat is dat lief zeg!" zei mijn oudste verbaasd :)
In die toch al zo leuke Flow-tas zaten een heleboel lieve kleine schatten. nogmaals bedankt Carolien!


zaterdag 24 december 2011

Christmas wishes


Have yourself a merry little Christmas....may your heart be light.....

Iedereen die hier volgt, leest, of gewoon even langs komt fladderen wens ik hele fijne feestdagen & alle goeds voor 2012!!!

To all of you: followers, visitors, or just passing by: I wish you happy happy holidays & a wonderful 2012!!!

vrijdag 23 december 2011

Retro uit eigen kast # 1

Al vanaf haar eerste post volg ik bij maarnietvangrijs haar retrovondsten uit eigen kast op de voet. Vanaf nu zal ik ook af en toe mijn kasten/speelgoedmanden en poppenbedjes induiken op zoek naar spulletjes van toen. babykleertjes uit de jaren '70 en '80 bijvoorbeeld die inmiddels door de poppen gedragen worden. Maar ook zelfgemaakte kinderkleding zoals dit wollen peutervest uit 't begin van de jaren '80:




Ik vind 'm prachtig, heb het zelf gedragen en het is nog prachtig. Bij elk van mijn dochters heeft het in de kast gehangen, nu bij de jongste van 3. Maar geen van allen hebben ze het veel gedragen. Soms, even op mijn aandringen, maar al snel gaat het dan weer uit: 'Ik heb het warm mam, en het kriebelt'. Tja, wol he? En het zijn al van die warmbloedige meiden die eerder te weinig dan te veel dragen....
Maar goed. Iedere keer dat ik de kast opentrek zie ik het vestje hangen en denk even aan mijn oma, van wie we het vroeger gekregen hebben. Stiekem hoop ik dan telkens weer op een enorm koude winter waarin zelfs mijn kinderen verlangen zullen naar een wollen vest!



donderdag 22 december 2011

Gewonnen :), I won!

Eerder deze week won ik bij het keetje van Lien een give away. Ik kon het haast niet geloven, tot Carolien me per mail verzekerde dat het, ja hoor, toch echt waar was. Woehoe!!! Toch nog even een mijlpaaltje aan het eind van dit jaar: mijn eerste gewonnen give away!!!!

Nu zit ik dus al dagen in spanning naast de brievenbus, want hmmm wat zou er in deze mooie tas zitten (die tas alleen al is een kadootje, Flow-fan als ik ben!)


Bedankt Carolien! Leuk, leuk, leuk!


For the very, very first time ever in my blogging life did I win a give away! I could hardly believe it. Fortunately, Carolien from Het keetje van Lien was kind enough to mail me and assure me that yes, yes, yes I did win this beautiful Flow-bag (love it. love Flow magazine). And as you can imagine, I am now spending my days sitting next to my mailbox and peeking out of the window every now and then, waiting for the postman to arrive.


Thanx Carolien!

woensdag 21 december 2011

zondag 18 december 2011

urban knitting = fun!!!!!

Een paar weken geleden sloten mijn oudste dochter en ik ons op het laatste nippertje aan bij haar initiatief om de Beestenmarkt in Leiden "in te pakken" ter gelegenheid van de komst van het Glazen huis. We haakten er op los en droegen zo een klein steentje bij aan dit leuke urban knitting project. Gisteren gingen we helpen met het ophangen van de meterslange rollen gebreide en gehaakte lappen. Wat was er ook al een hoop gedaan, en wat zag het er geweldig uit! Fatim mocht haar eigen werk ophangen, en samen pakten we een lange brugleuning in. De zon scheen, uit het Glazen huis klonk toffe muziek, en samen maakten wij de stad een stukje mooier......







A few weeks ago, my eldest daughter and I joint her urban knitting initiative. A bit late, since the project started months ago, but anyway..... we crocheted till our fingers hurt, and yesterday, we helped to make the city of Leiden a little bit prettier :)

vrijdag 16 december 2011

Wie doet er mee?



Wie haakt, naait of breit er mee voor de kinderen van de kinderkankerafdeling van het UZ Gent? Ga eens kijken op http://poekie-knuffel.blogspot.com/ voor meer informatie over dit sympathieke project!
Ik doe mee! En jij?

donderdag 15 december 2011

Vilten speelkerstboom; a felt christmastree to play with!

Als je eenmaal begint met het zelf maken van kerstbomen, dan is er blijkbaar geen houden meer aan. Dit exemplaar was nog niet af, of ik had mijn zinnen al gezet op een boompje van vilt, waar de kinderen zelf mee zouden kunnen spelen. Pinterest bood een boel inspiratie, en ik kon al snel aan de slag.

Aparently, once you start making your own Christmas trees, you can't stop. I had barely finished this pretty one, when I was already planning to maken another one. A felt tree for the kids to play with! Pinterest offered lots of inspiration, and so, there I went again.....




En zo maak je 'm!

Je hebt nodig:
- Een stuk groen vilt voor de boom (ik gebruikte 3 mm dik acrylvilt van 45 x 65 cm)
- Restjes vilt in verschillende kleuren
- Zelfklevend klittenband
- stift, stofschaar, schilderstape, naaimachine en eventueel verschillende lintjes

- Vouw de groene lap vilt voorzichtig in de lengte dubbel en teken een halve kerstboom, knip de contouren uit en vouw het vilt weer open.
- Knip verschillende vormen kerstversieringen uit de stukjes gekleurd vilt. Je kunt kiezen voor eenvoudige ballen, of het zo bont maken als je zelf wilt.
- Bevestig een stukje klittenband ( de harde kant) op de achterkant van de versiering, hang in de boom.
- Bevestig de boom aan de muur met bijvoorbeeld stukjes schilderstape aan de achterkant.
- Wacht tot de kinderen wakker worden, en laat ze keer op keer hun eigen boom versieren!


And this is how I made it.


You will need:
- A large sheet of felt (I used a 3mm thick 45 x 65 cm)
- some leftovers (felt) in different colours
- selfadhessive velcro
- a marker, a pair of scissors, tape, your sewingmachine, and - if you like - some pretty ribbons


- Fold your green sheet in halve, lenghtwise and draw the outlines of half a tree on it. Cut out & fold open. There's your Christmas tree! 
- Cut your decorations out of the leftovers. use circles, stars, whatever you like, You may keep them plain, or decorate them as fancy as you like, sewing on ribbons etc.
- Attach a piece of velcro onto the back of the decorations and hang them in the tree.
- Attacht your tree to the wall using tape or pins.
- Wait for your kids to wake up and enjoy watching them redecorate the tree over and over again!















woensdag 14 december 2011

dinsdag 13 december 2011

50 volgers: een klein blogfeestje.


Hiep hiep hoi, wat leuk! Gisteren een klein blogmijlpaaltje, 50 volgers :). Leuk, om te merken dat mijn posts gelezen worden, leuk om lieve reacties te krijgen ook. Van pure pret stortte ik mij op het haken van een kerstslinger. Want zoveel vrolijkheid, dat vraagt om een slinger he?  Ik zet net mijn computer aan en zie dat die gedenkwaardige mijlpaal alweer gepasseerd is. Welkom, welkom nieuwe volger. Leuk dat je er bent!

De slinger, die is nog niet af. Wat u hier ziet is nog maar het begin. De inspiratie vond ik hier.  Ziet u trouwens dat huisje op de achtergrond? dat is dit jaar (weer) onze kerstkalender. Een huis met 24 houten laatjes om te vullen. En oh, oh, oh wat vinden de meiden het moeilijk om niet vast stiekem te gluren in het laatje van morgen....en van overmorgen...... en om stiekem vast te snoepen van de chocolade kerstmannetjes van 16 december. Herkenbaar?

zaterdag 10 december 2011

een lap groene stof + een snoer lampjes + naald en draad = ...........

Vanochtend fietsten we langs de groenteboer hier in de wijk. In plaats van groente en fruit stond er nu bij hem voor de deur een woud aan kerstbomen. In alle soorten en maten. "Mam? Gaan we hier straks een kerstboom kopen?" vroegen de meisjes terwijl we langs fietsten. "Eh....daar ga ik nog even over nadenken" was mijn antwoord, want ik was er nog niet uit. Wel een kerstboom? Geen kerstboom? Een echte? Met van die naalden die nog maandenlang door het huis zwerven, en die mijn gastdreumesjes en -baby ongetwijfeld tussen hun speelgoed en in hun mondje gaan vinden? Alhoewel...vorig jaar lag er een gastkindje in de box naast de kerstboom en dat was toch wel erg idyllisch....Maar nee, nu kruipen, waggelen en tijgeren ze het hele huis rond, dus.....  Zo'n kerstboom, die nog maanden na de kerst staat te verpieteren op het balkon omdat ik 'm niet op het juiste moment aan de straat heb gezet, zodat we ook de eerste helft van de zomer nog picknicken omringd door scherpe vergeelde naalden?

Een neppe dan? Niemand in mijn familie heeft een neppe. Ik ben toch een beetje opgegroeid met het idee dat een kerstboom een echte is, of in ieder geval, van hout..... Toen wij als gezin een aantal jaren in Ghana woonden, maakte mijn vader er een van een bezemsteel en houten gordijnroedes. Eigenlijk heb ik stiekem daar mijn zinnen op gezet: zo'n zelfgemaakte, houten kerstboom. Alleen...da's voor mij geen project om twee weken voor kerst aan te beginnen, ik moet eerst nog leren boren :)

Maar goed, terwijl de dag vorderde en mijn dochters de sterren van de hemel dansten, eerst op dansles en later thuis, liet ik mijn gedachten nog even gaan over het hele kerstbomen dilemma. Ik besloot er toch eentje zelf te maken. een "use what you have" kerstboom, zou het worden. Een boom, welliswaar niet van hout, en ergens natuurlijk hartstikke 'nep', maar gemaakt van spulletjes die ik al (jaren) in huis heb. En zo toog ik, toen de meisjes sliepen, aan het werk en maakte:





En zo maakte ik 'm:

Je hebt nodig:

- een stevig stuk karton van ca. 50 cm x 100 cm
- een lap groene stof, iets groter dan het karton
- lijm
- een paar punaises
- stevig garen en een bijpassende naald
- een snoer led lichtjes
- kleine kerstversieringen.

Stap 1: bekleed het karton met de groene stof, door de stof er strak om te trekken en aan de achterkant vast te lijmen.

Stap 2: bepaal de vorm van je kerstboom. Gebruik eventueel punaises om te markeren hoe je lichtjessnoer over de stof zal lopen.

Stap 3: bevestig je lichtjessnoer met kleine steekjes op de stof, in de vorm van een kerstboom. Ik koos voor een uitlopende zigzagvorm, maar je kunt natuurlijk ook kiezen om alleen de contouren weer te geven bijvoorbeeld. Pas op dat je met je naald niet door het electriciteitssnoer prikt, en doe de lampjes tijdens het werken uit!





Stap 4: bevestig hier en daar een kleine versiering door deze mee te naaien met het lichtjessnoer. Ik heb er een aantal houten kerstfiguren aan gehangen. Er moeten er nog veel meer zijn, maar gezien de aard van ons huishouden zullen die halverwege februari ongeveer wel weer ergens opduiken :) 

Stap 5: Doe het licht uit, lampjes aan en bewonder tussendoor je werk eens een keertje.



Stap 6: als je het hele snoer hebt bevestigd op de stof, kun je je kerstboom een plekje geven, en wachten tot de kids wakker worden om 'm samen verder te versieren. Dit kun je doen door versieringen met een klein steekje vast te naaien op de stof, of door ze om de lampjes te hangen.




PS: zoals je ziet is onze kerststal nog niet compleet. Elke ochtend, als de kinderen wakker worden, vinden ze in de stal er een nieuw figuurtje bij, en zo stroomt de stal langzaam vol, richting Kerstmis.

Oh, nou vergeet ik bijna stap 7: zet een kop thee, ga zitten bij je boompje, vouw je beurs geprikte vingers om je hete mok en geniet nog even van het resultaat.  

vrijdag 9 december 2011

Er was eens...een meisje.....

dat al zolang haar moeder het zich herinneren kon creatief bezig was. Kleuren, knippen, knutselen, in de weer met naald en draad, overal was ze enthousiast voor. En toen het herfst werd, en het meisje haar moeder steeds vaker zag haken aan warme handschoenen, colletjes en mutsen, vroeg ze haar moeder om haar ook te leren haken. Ze begon  met het haken van lange kettingen van lossen. Wat onregelmatig nog, maar dat mocht niet deren. Overal waar het meisje ging, werd ze vergezeld door een haaknaald en een bolletje wol. Langzaam breide ze haar repertoir uit. Ze leerde haar ketttingen rond te haken, en maakte er armbandjes van. Ze leerde vasten haken, en de armbandjes werden breder. Op een gure herfstmiddag, terwijl het buiten stormde en de gastkinderen rondom haar aan het spelen waren met de duplo, zat zij op de bank en leerde van haar moeder stokjes haken. Ze pakte het snel op, en haakte tot haar polsen er pijn van deden. In de dagen die volgde keek ze af en toe naar het stuk waar haar moeder aan aan het werken was, en werd steeds enthousiaster over het idee om samen met anderen aan iets groots, iets bijzonders te werken.  Vanochtend, toen haar moeder wakker werd, zag die dat het licht in de woonkamer al brandde. En daar zat het meisje, op een hoekje van de bank, omringt door bolletjes wol en haaknaalden, en hield vol trots het begin van een nieuw werkstuk omhoog. Ze had er zelf belletjes aan vast gehaakt en er een viltfiguurtje opgemaakt. Later die dag werkte ze er verder aan. Dit stukje werk mocht de buitenwereld in! 's Avonds, in het donker, mocht ze met haar moeder mee, achterop de fiets. Samen brachten ze een bezoek aan haar atelier en leverden hun gehaakte lappen in. Het meisje was diep onder de indruk van alle rollen gehaakte en gebreide lappen die ze zag liggen. Ook was ze gefascineerd door de beeldhouwcursus die tegelijkertijd in het atelier plaatsvond. Op de terugweg zei ze: "Dit was de mooiste vrijdag van mijn leven. Niet de  mooiste dag, maar wel de mooiste vrijdag!". Over ruim een week mag ze mee gaan helpen om de bomen op de Beestenmarkt in te pakken, en ze kijkt er nu al naar uit!

dinsdag 6 december 2011

Woordeloze woensdag: "een boomjas ?"

(Work in progress: mijn bijdrage aan dit urban knitting project)

Woordeloze woensdag is een initiatief van www.demamablogs.blogspot.com 

zondag 4 december 2011

Mannenmuts a la Marieke

Dit jaar haakte ik, in opdracht van de Goedheiligman himself een warme muts voor de vader van mijn meisjes.

Stukje man met muts

Vanmiddag hebben we samen, met de kinderen, en met lieve familie pakjesmiddag gevierd. Het was druk en gezellig, de meisjes zongen en dansten de sterren van de hemel, en konden heel goed kadootjes uitdelen. Na een gezellige maaltijd en een poosje spelen met het nieuwe goed, zijn de meisjes heerlijk zoet gaan slapen, en is al het bezoek weer huiswaarts gekeerd. Ik zit op de bank, snoepend van een chocoladeletter, en de laptop op schoot, nog even na te genieten.

Zoiets dus :) 

Ook nog zin in  een razendsnelle superwarme muts? Je maakt 'm zo:

Je hebt nodig:
- haaknaald 6 mm,
- twee kleuren garen voor haaknaald 3-4 (bijvoorbeeld een wol-acryl mengsel zoals hier)
Je haakt de hele muts met twee draden tegelijk

Haak 4 lossen, en maak er mbv een vaste een ring van.
1e toer: haakt 10 vasten om de ring heen (10 vasten)
2e toer: haak 2 lossen, en vervolgens nog 9 stokjes. haak 't laatste en eerste stokje aan elkaar vast met een halve vaste (10 stokjes).
3e toer: haak 2 lossen,  1 stokje in de eerste ruimte, en vervolgens * 2 stokjes samen* , herhaal tussen * en*,  en haak het eerste en laatst stokje weer aan elkaar vast mbv een halve vasten (20 stokjes)
4e toer: begin en eindig als toer 1 en 2, meerder alsvolgt  2 stokjes samen, * dan 1 stokje, dan weer 2 stokjes samen *, herhaal tussen * en * (30 stokjes).
5e toer: begin en eindig zoals hierboven, dan 1 stokje, dan 2 stokjes samen en meerder verder alsvolgt: * 2 keer een stokje, dan 2 stokjes samen* , herhaal tussen * en* (40 stokjes).
6e toer: begin en eindig zoals hierboven, haak 2 keer een stokje, dan 2 stokjes samen en verder alsvolgt: * haak drie keer een stokje en dan 2 stokjes samen* , herhaal tussen * en *  (50 stokjes)
toer 7 t/m 12: begin en eindig zoals hierboven, haak telkens een stokje, je stopt dus met meerderen.
toer 13 t/m 15: wissel bij een van de draden van kleur, zodat je een effen rand krijgt. Haak 3 toeren in een ribsteek, zonder te meerderen. hecht af en werk alle draadjes weg.
En als het goed is, heb je dan iets als dit gehaakt:



Heb je nooit een ribsteek gehaakt, en wil je leren hoe? Bekijk dan onderstaand filmpje eens. Na een minuut of 5 legt deze dame heel precies uit hoe je zo'n ribsteek maakt. Het lukte me niet om het filmpje te knippen, dus je kunt kiezen om de hele rit uit te zitten, of om 'm wat verder te spoelen. Succes!

zaterdag 3 december 2011

Sinterklaas


Dat Sinterklaas het druk heeft, zo rond 5 december, dat weten we allemaal. Dat hij en zijn pieten het zo druk hebben dat ze zelfs geen tijd meer hebben om nog wat extra kadopapier in te slaan, dat hebben wij echter nog nooit meegemaakt. Groot was dan ook de verbazing, toen Inpakpiet vanmiddag een sms-je stuurde met het verzoek om nog wat rollen inpakpapier in te kopen. Als we die nou vanavond in de schoenen zouden zetten? Dan zou hij ze ophalen en de laatste kadootjes in kunnen pakken! En zo togen we: een mama en twee kleine meisjes op een drukke zaterdagmiddag nog even naar het winkelcentrum: 

"Mama, kunnen de Pieten dat dan echt niet even zelf doen?"- "Nee joh, die hebben het hartstikke druk!" - ja maar, de Rustpiet dan? Die is er ook nog!?!". (Pauze) - "Denk je dat de Rustpiet zin heeft om op een drukke zaterdagmiddag naar de winkel te gaan?" "Nee....?...."- Nee, dat dacht ik ook niet! Kom, dan mag je helpen kiezen"

En zo stonden er vanavond keurig drie rollen inpakpapier klaar in de schoenen van de meisjes. Het oudste meisje, die van zeven, had overdag zelf voor Hulpsint gespeeld. Zij is haar geloof in de goedheiligman het afgelopen jaar al kwijt geraakt. Na wat heftige emoties en twijfels: "Mama ik wil alleen iets in mijn schoen als Sinterklaas het doet, niet van jou!" Heeft ze zich nu helemaal gestort op haar rol als grote meid-die-weet-hoe-het-zit-en-helpt-om-er-voor-de-kleintjes-een-leuk-feest-van-te-maken. Maar vanavond heeft ze, samen met haar zusjes toch om het hardst gezongen bij de schoenen, hoor!

Daarna, toen de meisjes eindelijk in bed lagen, begon voor de Inpakpieten het grote wachten. Ijsberen door de kamer, fluisteren, om een hoekje kijken, slapen ze nu al? En toen, eindelijk, toen het er naar uit begon te zien dat het wel eens een hele lange avond kon gaan worden, vielen de meisjes in slaap en togen de Inpakpieten aan het werk. De rollen pakpapier verdwenen uit de schoentjes, en alle kadootjes werden ingepakt.  Er werd alvast wat in de schoentjes gelegd, en de rest, dat was voor later. Moe maar voldaan namen de Inpakpieten afscheid van elkaar. En terwijl het ene Pietje zich door een gure decemberavond naar haar eigen huisje spoedde, borg het andere Pietje alle kadootjes zorgvuldig op. Toen alles weer stil en rustig was in huis, haalde ze nog een paar kadootjes tevoorschijn die ze goed verstopt had, achter in de kast, en pakte ze met heel veel liefde in. Voor dat lieve Inpakpietje dat haar weer zo geweldig had geholpen en met wie het altijd zo fijn samenwerken is.


Fijne pakjesavond!

donderdag 1 december 2011

Er was eens...


Er was eens een oud groen vest. Ze had al een heleboel meegemaakt. Had in verschillende collegebanken gezeten. Leerde er de grammatica van het Arabisch, en van het Koerdisch, en leerde alles over Levi Strauss en zijn structurele antropologie. Ze ging op reis, en haalde altijd opgelucht adem wanneer ze in een ver vreemd land weer uit de rugzak werd gehaald en 'aan' mocht.

Kijk, hier is ze......


En toen? Toen gebeurde er iets vreemds. Langzaam maar zeker verschoof ze in de kast. Van het favorieten plekje bovenop de stapel, belandde ze helemaal onderop. Op een dag werd ze uit de kast gehaald, en even koesterde ze de hoop dat alles weer als het oude zou worden. Het was hoog tijd om weer eens wat avonturen te beleven en haar verstofte kennis weer wat op te frissen. De vreugde was echter maar van korte duur, want nadat er even met haar rits gespeeld was, en er even langzaam over de fluwelen bandjes op haar schouders was gewreven, verdween ze in de gapende diepte van een grote kledingzak.  Daar bleef ze lang, lang liggen. Verkreukeld, en kreunend onder het gewicht van een oude winterjas en de almaar groeiende berg van zwangerschapskleding-die-niet-meer-nodig-was. En net toen ze zich er aan overgegeven had dat dit het dan dus was...... toen, werd de zak open geritst, woelde er een hand door al die stapels kleding en viste het vestje uit de zak. Weer werd er over haar bandjes gewreven, en met de rist gespeeld. Weer kwam ze bovenop een stapel te liggen: een stapel lapjes deze keer.

Een tijdlang gebeurde er niets. Maar het vestje genoot van de rust. Daar, bovenop die stapel lappen, hoog op een kast had ze een prima uitzicht over alles wat er om haar heen gebeurde. Ze zag drie kleine meisjes, die ze, voor ze in de zak verdween nog nooit ontmoet had. Ze zag ook een machien waarop de moeder van de meisjes af en toe uit een van de lappen stof een nieuw kledingstuk toverde. Toen, op een avond, werd het vestje van de kast gehaald, op tafel gelegd, in stukjes geknipt (dat deed gek genoeg niet eens zo'n pijn), en onder die wondermachien gelegd. Een van de kleine meisjes, die niet kon slapen, keek toe en speelde met de restjes stof. En, voor ze wist wat er gebeurde, was het vestje veranderd in een jurkje. Ze werd aan een kleerhanger gehangen, wachtend op het kindje dat haar dragen zou. Het nieuwe jurkje bleef de hele nacht wakker. Fantaserend over wie haar dragen zou, en wat ze samen allemaal beleven zouden.

De volgende ochtend, het was nog donker, rolden drie meisjes in pyama de woonkamer in. En nadat zij het eerste vakje van hun adventskalender hadden opengemaakt, zagen zij eindelijk het jurkje hangen. Voor het oudste meisje was de jurk te kort, het middelste meisje zat het jurkje veel te strak......het jongste meisje had het al snel door. Ook dit jurkje was weer voor haar! Ze trok haar pyama uit en hees zich in haar nieuwe jurk. Het jurkje wou wel zingen van blijdschap: met dit vrolijke meisje zou ze ongetwijfeld weer van alles gaan beleven. Oude tijden zouden herleven, de zon die scheen en het beloofde een prachtige dag te worden.




Het was wel even wennen voor het jurkje. De dag was nog geen uur oud of ze had 2 tandpastavlekken te pakken. Er druppelde wat chocomel over haar heen en een voor een vielen de korrels hagelslag op haar neer. Later op de dag zou ze de strijd nog aanbinden met kleverige mandarijnenpartjes, zwarte kiwipitjes en plakkerige klonten klei. Maar toch, toen het jurkje 's avonds slapen ging, deed ze heel tevreden haar oogjes dicht en wenste: 'Mag ik morgen weer zo'n dag?'