zaterdag 3 december 2011

Sinterklaas


Dat Sinterklaas het druk heeft, zo rond 5 december, dat weten we allemaal. Dat hij en zijn pieten het zo druk hebben dat ze zelfs geen tijd meer hebben om nog wat extra kadopapier in te slaan, dat hebben wij echter nog nooit meegemaakt. Groot was dan ook de verbazing, toen Inpakpiet vanmiddag een sms-je stuurde met het verzoek om nog wat rollen inpakpapier in te kopen. Als we die nou vanavond in de schoenen zouden zetten? Dan zou hij ze ophalen en de laatste kadootjes in kunnen pakken! En zo togen we: een mama en twee kleine meisjes op een drukke zaterdagmiddag nog even naar het winkelcentrum: 

"Mama, kunnen de Pieten dat dan echt niet even zelf doen?"- "Nee joh, die hebben het hartstikke druk!" - ja maar, de Rustpiet dan? Die is er ook nog!?!". (Pauze) - "Denk je dat de Rustpiet zin heeft om op een drukke zaterdagmiddag naar de winkel te gaan?" "Nee....?...."- Nee, dat dacht ik ook niet! Kom, dan mag je helpen kiezen"

En zo stonden er vanavond keurig drie rollen inpakpapier klaar in de schoenen van de meisjes. Het oudste meisje, die van zeven, had overdag zelf voor Hulpsint gespeeld. Zij is haar geloof in de goedheiligman het afgelopen jaar al kwijt geraakt. Na wat heftige emoties en twijfels: "Mama ik wil alleen iets in mijn schoen als Sinterklaas het doet, niet van jou!" Heeft ze zich nu helemaal gestort op haar rol als grote meid-die-weet-hoe-het-zit-en-helpt-om-er-voor-de-kleintjes-een-leuk-feest-van-te-maken. Maar vanavond heeft ze, samen met haar zusjes toch om het hardst gezongen bij de schoenen, hoor!

Daarna, toen de meisjes eindelijk in bed lagen, begon voor de Inpakpieten het grote wachten. Ijsberen door de kamer, fluisteren, om een hoekje kijken, slapen ze nu al? En toen, eindelijk, toen het er naar uit begon te zien dat het wel eens een hele lange avond kon gaan worden, vielen de meisjes in slaap en togen de Inpakpieten aan het werk. De rollen pakpapier verdwenen uit de schoentjes, en alle kadootjes werden ingepakt.  Er werd alvast wat in de schoentjes gelegd, en de rest, dat was voor later. Moe maar voldaan namen de Inpakpieten afscheid van elkaar. En terwijl het ene Pietje zich door een gure decemberavond naar haar eigen huisje spoedde, borg het andere Pietje alle kadootjes zorgvuldig op. Toen alles weer stil en rustig was in huis, haalde ze nog een paar kadootjes tevoorschijn die ze goed verstopt had, achter in de kast, en pakte ze met heel veel liefde in. Voor dat lieve Inpakpietje dat haar weer zo geweldig had geholpen en met wie het altijd zo fijn samenwerken is.


Fijne pakjesavond!

1 opmerking:

  1. oooh wat een leuk verhaal ! die rustpiet toch ;) !
    En ja das wel een job inpak piet zijn ! want ze mogen het echt niet weten , wat een stiekem maar leuk gedoe !
    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen

Hello you, welcome to my blog and thank you for leaving a message!