vrijdag 9 december 2011

Er was eens...een meisje.....

dat al zolang haar moeder het zich herinneren kon creatief bezig was. Kleuren, knippen, knutselen, in de weer met naald en draad, overal was ze enthousiast voor. En toen het herfst werd, en het meisje haar moeder steeds vaker zag haken aan warme handschoenen, colletjes en mutsen, vroeg ze haar moeder om haar ook te leren haken. Ze begon  met het haken van lange kettingen van lossen. Wat onregelmatig nog, maar dat mocht niet deren. Overal waar het meisje ging, werd ze vergezeld door een haaknaald en een bolletje wol. Langzaam breide ze haar repertoir uit. Ze leerde haar ketttingen rond te haken, en maakte er armbandjes van. Ze leerde vasten haken, en de armbandjes werden breder. Op een gure herfstmiddag, terwijl het buiten stormde en de gastkinderen rondom haar aan het spelen waren met de duplo, zat zij op de bank en leerde van haar moeder stokjes haken. Ze pakte het snel op, en haakte tot haar polsen er pijn van deden. In de dagen die volgde keek ze af en toe naar het stuk waar haar moeder aan aan het werken was, en werd steeds enthousiaster over het idee om samen met anderen aan iets groots, iets bijzonders te werken.  Vanochtend, toen haar moeder wakker werd, zag die dat het licht in de woonkamer al brandde. En daar zat het meisje, op een hoekje van de bank, omringt door bolletjes wol en haaknaalden, en hield vol trots het begin van een nieuw werkstuk omhoog. Ze had er zelf belletjes aan vast gehaakt en er een viltfiguurtje opgemaakt. Later die dag werkte ze er verder aan. Dit stukje werk mocht de buitenwereld in! 's Avonds, in het donker, mocht ze met haar moeder mee, achterop de fiets. Samen brachten ze een bezoek aan haar atelier en leverden hun gehaakte lappen in. Het meisje was diep onder de indruk van alle rollen gehaakte en gebreide lappen die ze zag liggen. Ook was ze gefascineerd door de beeldhouwcursus die tegelijkertijd in het atelier plaatsvond. Op de terugweg zei ze: "Dit was de mooiste vrijdag van mijn leven. Niet de  mooiste dag, maar wel de mooiste vrijdag!". Over ruim een week mag ze mee gaan helpen om de bomen op de Beestenmarkt in te pakken, en ze kijkt er nu al naar uit!

2 opmerkingen:

  1. Zo zeg! Wat een enthousiasme! En dit onderstreept weer eens: als je iets écht wilt, lukt het je ook! Ontzettend knap! Geweldig dat ze zo kan genieten van iets relatief eenvoudigs. Veel kinderen hebben tegenwoordig een stekker of batterijen nodig om een beetje plezier te hebben, zij alleen een haaknaald en een bolletje garen...
    Ik hoop dat ze nog veel mag genieten!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ohh wat heerlijk, wat is ze creatief en vooral heel enthousiast.
    Wat een heerlijk stukje over je meisje!

    Xxx Miranda

    BeantwoordenVerwijderen

Hello you, welcome to my blog and thank you for leaving a message!