donderdag 1 december 2011

Er was eens...


Er was eens een oud groen vest. Ze had al een heleboel meegemaakt. Had in verschillende collegebanken gezeten. Leerde er de grammatica van het Arabisch, en van het Koerdisch, en leerde alles over Levi Strauss en zijn structurele antropologie. Ze ging op reis, en haalde altijd opgelucht adem wanneer ze in een ver vreemd land weer uit de rugzak werd gehaald en 'aan' mocht.

Kijk, hier is ze......


En toen? Toen gebeurde er iets vreemds. Langzaam maar zeker verschoof ze in de kast. Van het favorieten plekje bovenop de stapel, belandde ze helemaal onderop. Op een dag werd ze uit de kast gehaald, en even koesterde ze de hoop dat alles weer als het oude zou worden. Het was hoog tijd om weer eens wat avonturen te beleven en haar verstofte kennis weer wat op te frissen. De vreugde was echter maar van korte duur, want nadat er even met haar rits gespeeld was, en er even langzaam over de fluwelen bandjes op haar schouders was gewreven, verdween ze in de gapende diepte van een grote kledingzak.  Daar bleef ze lang, lang liggen. Verkreukeld, en kreunend onder het gewicht van een oude winterjas en de almaar groeiende berg van zwangerschapskleding-die-niet-meer-nodig-was. En net toen ze zich er aan overgegeven had dat dit het dan dus was...... toen, werd de zak open geritst, woelde er een hand door al die stapels kleding en viste het vestje uit de zak. Weer werd er over haar bandjes gewreven, en met de rist gespeeld. Weer kwam ze bovenop een stapel te liggen: een stapel lapjes deze keer.

Een tijdlang gebeurde er niets. Maar het vestje genoot van de rust. Daar, bovenop die stapel lappen, hoog op een kast had ze een prima uitzicht over alles wat er om haar heen gebeurde. Ze zag drie kleine meisjes, die ze, voor ze in de zak verdween nog nooit ontmoet had. Ze zag ook een machien waarop de moeder van de meisjes af en toe uit een van de lappen stof een nieuw kledingstuk toverde. Toen, op een avond, werd het vestje van de kast gehaald, op tafel gelegd, in stukjes geknipt (dat deed gek genoeg niet eens zo'n pijn), en onder die wondermachien gelegd. Een van de kleine meisjes, die niet kon slapen, keek toe en speelde met de restjes stof. En, voor ze wist wat er gebeurde, was het vestje veranderd in een jurkje. Ze werd aan een kleerhanger gehangen, wachtend op het kindje dat haar dragen zou. Het nieuwe jurkje bleef de hele nacht wakker. Fantaserend over wie haar dragen zou, en wat ze samen allemaal beleven zouden.

De volgende ochtend, het was nog donker, rolden drie meisjes in pyama de woonkamer in. En nadat zij het eerste vakje van hun adventskalender hadden opengemaakt, zagen zij eindelijk het jurkje hangen. Voor het oudste meisje was de jurk te kort, het middelste meisje zat het jurkje veel te strak......het jongste meisje had het al snel door. Ook dit jurkje was weer voor haar! Ze trok haar pyama uit en hees zich in haar nieuwe jurk. Het jurkje wou wel zingen van blijdschap: met dit vrolijke meisje zou ze ongetwijfeld weer van alles gaan beleven. Oude tijden zouden herleven, de zon die scheen en het beloofde een prachtige dag te worden.




Het was wel even wennen voor het jurkje. De dag was nog geen uur oud of ze had 2 tandpastavlekken te pakken. Er druppelde wat chocomel over haar heen en een voor een vielen de korrels hagelslag op haar neer. Later op de dag zou ze de strijd nog aanbinden met kleverige mandarijnenpartjes, zwarte kiwipitjes en plakkerige klonten klei. Maar toch, toen het jurkje 's avonds slapen ging, deed ze heel tevreden haar oogjes dicht en wenste: 'Mag ik morgen weer zo'n dag?'

3 opmerkingen:

  1. Wauw, wat heb je dat prachtig omschreven. Als je de eerste regel gelezen hebt, ben je gewoon benieuwd hoe het afloopt met dat vestje dat een jurkje wordt....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geweldig!!!!! Wat fijn voor vestje dat ze nieuwe avonturen mag gaan beleven!

    Groetjes Bianca

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat heb je hier een leuk verhaal van gemaakt zeg. Ben reuze benieuwd naar nieuwe belevenissen van het oude vest.

    BeantwoordenVerwijderen

Hello you, welcome to my blog and thank you for leaving a message!