vrijdag 11 november 2011

Een colletje, of 2,3,4 tegen de kou

Met al die zon leek het maar geen echt koud najaar te willen worden. En al die colletjes die ik inmiddels gehaakt heb, zwierven nutteloos door de gang. En toen, terwijl de novemberwind opstak en de zon verstoppertje speelde achter de wolken, bibberde het meisje-dat-het-nooit-koud-heeft, en vroeg om haar col. Even leek het hartje winter:

 

Opgewarmd en opgelucht rende ze weg, richting speeltuin. De zon kwam van achter de wolken vandaan, en aan de rand van de zandbak zei het meisje 'Ik heb het warm, mam, mag ik mijn jas uit?' Haar col wikkelde ze af, en liet ze nonchalant op de grond zakken.
Vooralsnog heeft geen van de kinderen haar col al zo lang om gehouden als zij:

  


Maar goed, klagen hoort u me niet, lang leve de zon en het stralende herfstweer. En als het straks ineens gaat vriezen, dan ligt er in ieder geval een voorraadje instant warmte klaar :)

5 opmerkingen:

  1. Altijd fijn om veel sjaals en collen te hebben, ze zijn mooi!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @maarnietvangrijs: als je eens wist hoeveel sjaals en wanten wij kwijt kunnen raken in een winter! op school, in de speeltuin.....dan komt een voorraadje wel van pas.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat leuk dat je op mijn blog bent geweest en een berichtje achterliet.
    Dat maakt me altijd nieuwsgierig en ik kijk daarom ook even bij jou.
    Mooie collen heb je gemaakt.

    Groetjes, Gonny

    BeantwoordenVerwijderen

Hello you, welcome to my blog and thank you for leaving a message!